Rechter grijpt in bij ruzie over smartphonegebruik van kinderen na scheiding
5 mei 2026

In een opvallende familierechtelijke uitspraak heeft de Rechtbank Midden-Nederland geoordeeld over een onderwerp dat steeds vaker terugkomt in moderne co-ouderschapsituaties: het gebruik van mobiele telefoons door kinderen na een scheiding. In de beschikking van 17 maart 2026 (ECLI:NL:RBMNE:2026:1566) moest de rechter zich uitlaten over de vraag of ouders afspraken moeten maken over één telefoon voor hun kinderen, en in hoeverre de rechter daarin mag ingrijpen. 


Wat speelde er?

Ouders met gezamenlijk gezag waren verwikkeld in meerdere geschilpunten rondom de uitvoering van hun zorgregeling. Eén van de discussiepunten betrof het telefoongebruik van hun kinderen. De kinderen beschikten bij beide ouders over een eigen toestel, waardoor zij afhankelijk van waar zij verbleven onder verschillende telefoonnummers bereikbaar waren. Dat leidde in de praktijk tot onduidelijkheid en frustratie.

De moeder verzocht de rechtbank onder meer te bepalen dat de kinderen vanaf groep 7 één mobiele telefoon zouden krijgen die tussen beide huishoudens meereist. Daarnaast wilde zij dat geen van beide ouders de telefoon van de kinderen zou mogen afnemen.


Oordeel van de rechtbank

De rechtbank kan op verzoek van een ouder een regeling vaststellen over de uitoefening van het ouderlijk gezag (artikel 1:253a lid 2 BW). De wet stelt geen eisen aan de aard of de ernst van het geschil. Om van een gezagsgeschil te kunnen spreken, moet wel sprake zijn van een geschil over een beslissing die de dagelijkse, directe verzorging van een kind overstijgt. In dit geval vond de rechtbank ingrijpen gerechtvaardigd, mede omdat de ouders zelf niet in staat bleken hierover werkbare afspraken te maken.

De rechter bepaalde daarom dat de kinderen vanaf groep 7 één eigen mobiele telefoon krijgen die tussen beide ouders meegaat. Daarbij werd bepaald dat:

  • deze telefoon meegaat naar vader en moeder en door het kind gebruikt mag worden voor communicatie met de andere ouder en diens familieleden;
  • dat ouders niet de andere ouder en familieleden van de kinderen op die telefoon mogen blokkeren;
  • die telefoon uitsluitend bedoeld is voor het betreffende kind en niet gebruikt mag worden door een ouder om contact te leggen met de andere ouder.

Het verzoek om ouders te verbieden de telefoon tijdelijk af te pakken, wees de rechtbank echter af. Volgens de rechter behoort dat tot de opvoedingsvrijheid van ouders.


Waarom is deze uitspraak relevant?

Deze uitspraak laat zien dat familierecht zich steeds vaker uitstrekt tot moderne opvoedvraagstukken rondom technologie, privacy en communicatie. Tegelijkertijd benadrukt de rechtbank dat niet ieder opvoedkundig verschil automatisch een juridisch geschil is: pas wanneer het belang van het kind dat vereist en ouders er samen niet uitkomen, kan rechterlijk ingrijpen aan de orde zijn.


Praktische betekenis

Voor gescheiden ouders met gezamenlijk gezag is deze uitspraak relevant omdat zij bevestigt dat ook digitale communicatie en het gebruik van devices onderwerp kunnen zijn van gezagsgeschillen. Goede, praktische afspraken hierover kunnen veel toekomstige conflicten voorkomen.


Heeft u vragen over gezamenlijk gezag, co-ouderschap of geschillen over opvoedingsbeslissingen na een scheiding? Wij adviseren u graag over uw juridische positie.


18 mei 2026
Als erfgenaam heeft u de keuze om een nalatenschap te aanvaarden of te verwerpen. Als u verwerpt, krijgt u niets. Aanvaarding kan zuiver of beneficiair. Let wel: u kunt maar één keer een keuze maken! Na zuivere aanvaarding kunt u niet meer verwerpen (en omgekeerd). Zuivere aanvaarding: Door zuivere aanvaarding erft u alle bezittingen en schulden van de nalatenschap. Dit betekent dat u ook met uw privévermogen aansprakelijk wordt voor de schulden van de nalatenschap. Het voordeel van zuivere aanvaarding is dat een positieve nalatenschap erg eenvoudig afgewikkeld kan worden door de erfgenamen. De nalatenschap hoeft namelijk niet te worden vereffend (zie hierna). Beneficiaire aanvaarding: Beneficiaire aanvaarding betekent dat u de nalatenschap aanvaardt ‘onder het voorrecht van een boedelbeschrijving’. Hier wordt vaak voor gekozen als men vermoedt dat de nalatenschap veel schulden bevat. Door beneficiair te aanvaarden, wordt u niet aansprakelijk met uw privévermogen. Schuldeisers kunnen zich alleen verhalen op de bezittingen van de nalatenschap. De keerzijde is dat de nalatenschap in principe (behoudens enkele uitzonderingen) moet worden vereffend en volgens wettelijke regels moet worden afgewikkeld. Dat is bij zuivere aanvaarding niet het geval. Stilzwijgend aanvaarden? Voor beneficiaire aanvaarding of verwerping dient u een verklaring af te leggen bij de griffie van de rechtbank. Voor zuivere aanvaarding geldt dat niet. Maar dat betekent ook dat u door feitelijke handelingen een nalatenschap stilzwijgend zuiver kunt aanvaarden! Indien u zich ondubbelzinnig en zonder voorbehoud als een zuiver aanvaard hebbende erfgenaam gedraagt, bepaalt de wet dat u de nalatenschap daardoor zuiver aanvaardt. Daarvan kan al sprake zijn wanneer u de bankpas van uw overleden vader of moeder gebruikt voor het voldoen van bepaalde kosten. Gaat u daarna richting rechtbank (of notaris) om de nalatenschap beneficiair te aanvaarden, dan blijft dat zonder rechtsgevolg. U heeft immers al zuiver aanvaard en zoals gezegd kan die keuze slechts één keer gemaakt worden. Eenmaal zuiver aanvaard kunt u niet alsnog beneficiair aanvaarden of verwerpen.
door duda-wsm 3 februari 2026
Is deze manier van geschilbeslechting iets voor jou?